زمان های به یاد هم بودن و باهم بودن را سپری کردیم

هردو پیر خرابات این زندگی زشت زیبا گشته ایم

من که نادیدم زه این دوری پنهان و پیغام و انتظار

بیا خبرت را بگو که تن خسته ی بدی های زندگی گشته ایم

خوبم

فقط تا دیوانگی چند قدمی مونده ، شکر خدا

دارم همایون گوش میدم آهنگ قلاب .

سعدی چو جورش می بری ، نزدیک او دیگر مرو

ای بی بصر ، من می روم ؟ ! او میکشد قلاب را